خانم‌ها و آقايون در شرايط مختلف چه می‌كنند؟ یکشنبه, می 18 2008

هنگام عبور از خيابان
خانم ها » سمت راست را نگاه مي كنند. سمت چپ را نگاه مي كنند. از خيابان رد مي شوند.
آقايان » سمت راست را نگاه مي كنند، ماشين مي آيد. فاصله ماشين با خودشان را با چشم اندازه مي گيرند و چون همگي راننده هاي قابلي هستند با سرعت وارد خيابان مي شوند. راننده به شدت ترمز مي كند. مرتيكه مگه كوري؟ (راننده مي گويد)
در حالي كه از روي ميله هاي وسط خيابان مي پرد مي گويد: كور خودتي گاري چي!
بدون اينكه سمت چپ را نگاه كند مي دود آن سمت خيابان. هنوز هم صداي بوق ماشين هایی كه به خاطر اين آقا ترمز كرده اند به گوش مي رسد.

هنگام رانندگي
خانم ها » بنزين را چك مي كنند. روغن ماشين را چك مي كنند. ترمز دستي را پايين مي كشند. با سرعت مطمئنه حركت مي كنند. پشت چراغ قرمز ها مي ايستند. به عابر پياده احترام مي گذارند.
آقايان » وسط راه بنزين تمام مي كنند. وقتي دود از لاستيك هايشان بلند شد به ياد مي آورند كه ترمز دستي را نكشيده اند. چراغ قرمز را مهترين معضل اتلاف وقت و عمر مي دانند. عابر پياده موجودي مزاحم و مختل كننده عبور و مرور است. و از همه مهمتر: بوق مهترين اختراع بشر بعد از برق به حساب مي آيد.

هنگام صرف غذاي
خانم ها » مرتب پشت ميز مي نشيند. مقدار كمي غذا مي كشند. به آرامي غذا مي خورند. تنها نوك قاشق را در دهان مي كنند.
آقايان » تا جايي كه بشقاب جا دارد غذا مي كشند. به سرعت غذا را مي بلعند، در حالي كه قاشق را تا دسته در دهان مي كنند. صداي برخورد قاشق با دندانهايشان موسيقي گوش نوازي است. بعد از دو بار پر كردن بشقاب، بالاخره كمي سير مي شوند.

هنگام مهماني رفتن
خانم ها » لباس نو مي خرند. به دقت حمام مي كنند. لباس هايشان را اتو مي كشند. با دقت آرايش مي كنند. بهترين عطر را استفاده مي كنند. به دقت خود را در آيينه نگاه مي كنند. و بالاخره رضايت مي دهند كه خوشگلند!
آقايان » از يك ساعت قبل حاضرند و الان بر روي مبل خوابشان برده.

در پايان يك روز خسته كننده
خانم ها » بعد از اينكه ظرفها را شستند. آشپزخانه را تي مي كشند. غذاي فردا را در يخچال مي گذارند. چراغ ها را خاموش مي كنند. كمي مطالعه مي كنند. مي خوابند.
آقايان » بعد از اينكه شام خوردند چاي مي خورند. كمي با چشمهاي خواب آلود تلويزيون تماشا مي كنند. بعد از اينكه دو سه بار كنترل تلويزيون از دستشان به زمين افتاد. تلويزيون را خاموش كرده و به سمت رختخواب مي روند و بدون آنكه روتختي را بردارند ميخوابند!

برگرفته از نیک صالحی

پاسخی بگذارید »

 

خاطرات يك دانشجوی دم بخت! یکشنبه, می 18 2008

دوشنبه اول مهر: امروز روز اولي است كه من دانشجو شده ام. شماره ي كلاس را از روي برد پيدا كردم. توي كلاس هيچ كس نبود، فقط يك پسر نشسته بود. وقتي پرسيدم؟ كلاس ادبيات اينجاست؟ خنديد و گفت: بله، اما تشكيل نمي شه(!) و دوباره در مقابل تعجبم گفت كه يكي دو هفته ي اول كه كلاسها تشكيل نمي‌شود و خنديد
با اينكه از خنديدنش لجم گرفت، اما فكر كنم او از من خوشش آمده باشد؛ چون پرسيد كه ترم يكي هستيد يا نه. گمانم مي خواست سر صحبت را باز كند و بيايد خواستگاري؛ اما شرط اول من براي ازدواج اين است كه شوهرم زياد نخندد!

دو هفته بعد، سه شنبه: امروز دوباره به دانشگاه رفتم. همان پسر را ديدم از دور به من سلام كرد، من هم جوابش را ندادم. شايد دوباره مي‌خواست از من خواستگاري كند. وارد كلاس كه شدم استاد گفت:”دو هفته از كلاس ها گذشته، شما تا حالا كجا بوديد؟” يكي از پسرهاي كلاس گفت: لابد ايشان خواب بودن. من هم اخم كردم. اگر از من خواستگاري كند، هيچ وقت جوابش را نمي دهم چون شرط اول من براي ازدواج اين است كه شوهرم زياد طعنه نزند

چهارشنبه: امروز صبح قبل از اينكه به دانشگاه بروم از اصغر آقا بقال سر كوچه كيك و سانديس گرفتم او هم از من پرسيد كه دانشگاه چه طور است؟ اما من زياد جوابش را ندادم. به نظرم مي‌خواست از من خواستگاري كند، اما رويش نشد. اگر چه خواستگاري هم مي‌كرد، من قبول نمي‌كردم؛ آخر شرط اول من براي ازدواج اين است كه تحصيلات شوهرم اندازه‌ي خودم باشد!

جمعه: امروز من خانه تنها بودم. تلفن چند بار زنگ زد. گوشي را كه برداشتم، پسري گفت: خانم ميشه مزاحمتون بشم؟ من هم كه فهميدم منظورش چيست اول از سن و درس و كارش پرسيدم و بعد گفتم كه قصد ازدواج دارم، اما نمي‌دانم چي شد يخ كرد و گفت نه و تلفن را قطع كرد. گمانم باورش نمي‌شد كه قصد ازدواج داشته باشم. شرط اول من براي ازدواج اين است كه شوهرم خجالتي نباشد!

سه هفته بعد شنبه: امروز سرم درد مي‌كرد دانشگاه نرفتم. اصغر آقا بقال هم تمام مدت جلوي مغازه‌اش نشسته بود، گمانم منتظر من بود. از پنجره ديدمش. اين دفعه كه به مغازه‌اش بروم مي‌گويم كه قصد ازدواج ندارم تا جوان بيچاره از بلاتكليفي دربيايد، چون شرط اول من براي ازدواج اين است كه شوهرم گير نباشد!

سه شنبه: امروز دوباره همان پسره زنگ زد؛ گفت كه حالا نبايد به فكر ازدواج باشم. گفت كه مي‌خواهد با من دوست شود. من هم گفتم تا وقتي كه او نخواهد ازدواج كند ديگر جواب تلفنش را نميدهم، بعد هم گوشي را گذاشتم. فكر كنم داشت امتحانم مي‌كرد، ولي شرط اول من براي ازدواج اين است كه شوهرم به من اعتماد داشته باشد!

چهارشنبه: امروز يكي از پسرهاي سال بالايي كه ديرش شده بود به من تنه زد؛ بعد هم عذرخواهي كرد، من هم بخشيدمش. به نظرم ميخواست از من خواستگاري كند، چون فهميد من چه همسر مهربان و با گذشتي برايش ميشوم؛ اما من قبول نمي‌كنم. شرط اول من براي ازدواج اين است كه شوهرم حواسش جمع باشد و به كسي تنه نزند!

جمعه: امروز تمام مدت خوابيده بودم؛ حتي به تلفن هم جواب ندادم، آخر بايد سرحرفم بايستم. گفته بودم كه تا قصد ازدواج نداشته باشد جواب تلفنش را نميدهم. شرط اول من براي ازدواج اين است كه شوهرم مسئوليت پذير باشد!

دوشنبه: امروز از اصغرآقا بقال 2 تا كيك و سانديس گرفتم. وقتي گفتم دو تا، بلند پرسيد چند تا؟ من هم گفتم دو تا. اخم‌هايش كه تو هم رفت فهميدم كه غيرتي است. حالا مطمئنم كه او نمي‌تواند شوهر من باشد. چون شرط اول من براي ازدواج اين است كه شوهرم غيرتي نباشد، چون اين كارها قديمي شده!

پنچ شنبه: امروز دوباره همان پسره تلفن زد و گفت قصد ازدواج ندارد، من هم تلفن را قطع كردم. با او هم ازدواج نمي‌كنم؛ چون شرط اول من براي ازدواج اين است كه شوهرم هي مرا امتحان نكند!

دوشنبه: امروز روز بدي بود. همان پسر سال بالايي شيريني ازدواجش را پخش كرد. خيلي ناراحت شدم گريه هم كردم ولي حتي اگر به پايم هم بيفتد ديگر با او ازدواج نمي‌كنم. شرط اول من براي ازدواج اين است كه شوهرم وفادار باشد!

شنبه: امروز يك پسر بچه توي مغازه ي اصغرآقا بقال بود. اول خيال كردم خواهرزاده اش است، اما بچه هه هي بابا بابا مي‌گفت. دوزاريم افتاد كه اصغرآقا زن و بچه دارد. خوب شد با او ازدواج نكردم. آخر شرط اول من براي ازدواج اين است كه شوهرم زن ديگري نداشته باشد!

يكشنبه: امروز همان پسري كه روز اول ديدمش اومد طرفم. مي دانستم كه دير يا زود از من خواستگاري مي كند. كمي كه من و من كرد، خواست كه از طرف او از دوستم “ساناز” خواستگاري كنم و اجازه بگيرم كه كمي با او حرف بزند. من هم قبول نكردم. شرط اول من براي ازدواج اين است كه شوهرم چشم پاك باشد!

ترم آخر: امروز هيچ كس از من خواستگاري نكرد. من ميدانم مي‌ترشم و آخر سر هم مجبور مي شم زن اكبرآقا مكانيك بشوم!

برگرفته شده از روزانه

یک پاسخ »